◄ 3848. parabatés ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 3848: παραβάτης παραβάτης, παραβατου, ὁ (παραβαίνω (cf. Winers Grammar, 26)), a transgressor (Vulg.praevaricator, transgressor): νόμου, a lawbreaker (Plautus legirupa), Romans 2:25, 27; James 2:11; absolutely, Galatians 2:18; James 2:9. (Aeschylus (παρβατης); Graecus Venetus, Deuteronomy 21:18, 20.) Forms and Transliterations παραβαται παραβάται παραβατην παραβάτην παραβατης παραβάτης parabatai parabátai parabaten parabatēn parabáten parabátēn parabates parabatēs parabátes parabátēs Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts