◄ 821. atimoó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 821: ἀτιμάω ἀτιμάω, ἀτίμω: (1 aorist ἠτίμησα; (τιμή); to deprive of honor, despise, treat with contempt or contumely: τινα, Mark 12:4 L Tr text ἠτιμησαν (see ἀτιμάζω and ἀτιμόω). (In Greek writings (chiefly Epic) from Homer down.) STRONGS NT 821: ἀτιμόω ἀτιμόω, ἀτίμω: (perfect passive participle ἠτιμωμένος); (ἄτιμος); from Aeschylus down; to dishonor, mark with disgrace: Mark 12:4 R G, see ἀτιμάω (and ἀτιμάζω). Forms and Transliterations ατιμωθήση ατιμωθήσονται ατιμώρητος ητιμώθη ητιμωμένη ητιμωμένοι ητιμωμένον ητιμωμένος ητίμωσας ητίμωσε ητίμωσεν Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts