◄ 21. agalliaó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 21: ἀγαλλιάομαι ἀγαλλιάομαι, see ἀγαλλιάω. STRONGS NT 21: ἀγαλλιάω ἀγαλλιάω, (ῶ, and (but the active is not used except in Luke 1:47 (ἠγαλλίασα), in Revelation 19:7 (ἀγαλλιῶμεν) L T Tr WH (and in 1 Peter 1:8 WH Tr marginal reading (ἀγαλλιᾶτε), cf. WH's Appendix, p. 169)); 1 aorist ἠγαλλιασάμην, and (with a middle significance) ἠγαλλιάθην (John 5:35; Rec. ἠγαλλιάσθην); a word of Hellenistic coinage (from ἀγάλλομαι to rejoice, glory (yet cf. Buttmann, 51 (45))), often in the Sept. (for גִּיל, עָלַץ, רָנַן, שׂוּשׂ), to exult, rejoice exceedingly: Matthew 5:12; Luke 10:21; Acts 2:26; Acts 16:34; 1 Peter 1:8; 1 Peter 4:13; ἔν τίνι, 1 Peter 1:6, dative of the thing in which the joy originates (cf. Winers Grammar, § 33 a.; B. 185 (160)); but John 5:35 means, 'to rejoice while his light shone' (i. e. in (the midst of) etc.). ἐπί τίνι, Luke 1:47; followed by ἵνα, John 8:56 that he should see, rejoiced because it had been promised him that he should see. This divine promise was fulfilled to him at length in paradise; cf. Winers Grammar, 339 (318); B. 239 (206). On this word see Gelpke in the Studien und Kritiken for 1849, p. 645f. Forms and Transliterations αγαλλιαθηναι ἀγαλλιαθῆναι αγαλλιάσεται αγαλλιασθε αγαλλιάσθε ἀγαλλιᾶσθε αγαλλιασθήναι αγαλλιάσθω αγαλλιάσθωσαν αγαλλιάσομαι αγαλλιασόμεθα αγαλλιάσονται αγαλλιασώμεθα αγαλλιάσωνται αγαλλιώμεθα αγαλλιωμεν ἀγαλλιῶμεν αγαλλιωμενοι αγαλλιώμενοι ἀγαλλιώμενοι αγαλλιώμενος αγάλματα ηγαλλιασάμεθα ηγαλλιάσαντο ηγαλλιασατο ηγαλλιάσατο ἠγαλλιάσατο ηγαλλίασε ηγαλλιασεν ἠγαλλίασεν ηγαλλιώμεθα agalliasthe agalliâsthe agalliathenai agalliathênai agalliathēnai agalliathē̂nai agalliomen agalliômen agalliōmen agalliō̂men agalliomenoi agalliōmenoi agalliṓmenoi egalliasato egalliásato ēgalliasato ēgalliásato egalliasen egallíasen ēgalliasen ēgallíasen Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts