◄ 1884. eparkeo ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 1884: ἐπαρκέω ἐπαρκέω, ἐπάρκω; 1 aorist (ἐπηρκεσα), subjunctive ἐπαρκέσω; properly, to avail or be strong enough for ... (see ἀρκέω); hence, a. to ward off or drive away, τί τίνι, a thing for another's advantage equivalent to a thing from anyone (Homer), to defend. b. to aid, give assistance, relieve (Herodotus, Aeschyl, others): τίνι, 1 Timothy 5:10; middle, to give aid from one's own resources, 1 Timothy 5:16 according to the reading ἐπαρκείσθω (L text T Tr WH marginal reading) for ἐπαρκείτω (R G L marginal reading WH text); (κατά δύναμιν ἀλλήλοις ἐπάρκειν, Xenophon, mem. 2, 7, 1). Forms and Transliterations επαρκειτω επαρκείτω ἐπαρκείτω επαρκεση επαρκέση ἐπαρκέσῃ επάρσεις έπαρσιν επαρσις έπαρσις επαρυστήρα επαρυστρίδας επαρυστρίδες επηρκεσεν επήρκεσεν ἐπήρκεσεν eparkeito eparkeitō eparkeíto eparkeítō eparkese eparkesē eparkései eparkésēi eperkesen epērkesen epḗrkesen Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts