◄ 3333. metakaleó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 3333: μετακαλέω μετακαλέω, μετακάλω: middle, 1 aorist μετεκαλεσαμην; 1 future μετακαλέσομαί; to call from one place to another, to summon (Hosea 11:1f; Plato, Ax. at the end); middle to call to oneself, to send for: τινα, Acts 7:14; Acts 10:32; Acts 20:17; Acts 24:25. Forms and Transliterations μετακαλεσαι μετακάλεσαι μετακαλεσομαι μετακαλέσομαί μετεκάλεσα μετεκαλεσατο μετεκαλέσατο metakalesai metakálesai metakalesomai metakalésomaí metekalesato metekalésato Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts