◄ 4579. seió ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 4579: σείω σείω; future σείσω (Hebrews 12:26 L T Tr WH); passive, present participle σειόμενος; 1 aorist ἐσείσθην; from Homer down; the Sept. chiefly for רָעַשׁ; to shake, agitate, cause to tremble: Revelation 6:13; τήν γῆν, Hebrews 12:26 after Haggai 2:6; ἐσείσθη ἡ γῆ, Matthew 27:51 (Judges 5:4; 2 Samuel 22:8); σεισθῆναι ἀπό φοβοῦ, of men, to be thrown into a tremor, to quake for fear, Matthew 28:4; metaphorically, to agitate the mind: ἐσείσθη ἡ πόλις (R. V. was stirred) i. e. its inhabitants Matthew 21:10. (Compare: ἀνασείω, διασείω, κατασείω.) Forms and Transliterations εσεισθη εσείσθη ἐσείσθη εσεισθησαν εσείσθησαν ἐσείσθησαν σείεται σείομαι σειομενη σειομένη σεισθήσεται σεισθήσονται σεισθώσιν σεισω σείσω σείω σείων eseisthe eseisthē eseísthe eseísthē eseisthesan eseisthēsan eseísthesan eseísthēsan seiomene seiomenē seioméne seioménē seiso seisō seíso seísō Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts