◄ 3863. parazéloó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 3863: παραζηλόω παραζηλόω, παραζήλω; future παραζηλώσω; 1 aorist παρεζηλωσα; to provoke to ζῆλος (see παρά, IV. 3); a. to provoke to jealousy or rivalry: τινα, Romans 11:11, 14 (1 Kings 14:22; Sir. 30:3); ἐπί τίνι (see ἐπί, B. 2 a. δ. at the end), Romans 10:19 (Deuteronomy 32:21). b. to provoke to anger: 1 Corinthians 10:22 (on this see Prof. Hort in WH's Appendix, p. 167) (Psalm 36:1, 7f (f)). Forms and Transliterations παραζήλου παραζηλουμεν παραζηλούμεν παραζηλοῦμεν παραζηλωσαι παραζηλώσαι παραζηλῶσαι παραζηλωσω παραζηλώσω παραζώνην παρεζήλωσαν παρεζήλωσάν παρεζήλωσεν parazelosai parazelôsai parazēlōsai parazēlō̂sai parazeloso parazelṓso parazēlōsō parazēlṓsō parazeloumen parazeloûmen parazēloumen parazēloûmen Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts