◄ 607. apokephalizó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 607: ἀποκεφαλίζω ἀποκεφαλίζω: 1 aorist ἀπεκεφάλισα; (κεφαλή); to cut off the head, behead, decapitate: Matthew 14:10; Mark 6:16, 27 (28); Luke 9:9. A later Greek word: (the Sept. Ps. at the end); Epictetus diss. 1, 1, 19; 24; 29; Artemidorus Daldianus, oneir. 1, 35; cf. Fischer, De vitiis lexamples N. T., p. 690ff; Lob. ad Phryn., p. 341. Forms and Transliterations απεκεφαλισα απεκεφάλισα ἀπεκεφάλισα απεκεφάλισε απεκεφαλισεν απεκεφάλισεν ἀπεκεφάλισεν αποκεφαλίζουσιν αποκιδαρώσει αποκλαιομένη αποκλαιόμενος αποκλαύσομαί απόκλεισμα apekephalisa apekephálisa apekephalisen apekephálisen Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts