◄ 3949. parorgizó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 3949: παροργίζω παροργίζω; Attic future (cf. Buttmann, 37 (32); WH's Appendix, 163) παροργιῶ; to rouse to wrath, to provoke, exasperate, anger (cf. παρά, IV. 3): Romans 10:19; Ephesians 6:4; and Lachmann in Colossians 3:21. (Demosthenes, p. 805, 19; Philo de somn. ii. § 26; the Sept. chiefly for הִכְעִיס.) Forms and Transliterations παροργιζετε παροργίζετε παροργίζητέ παροργίζοντες παροργίζοντές παροργίζουσι παροργίζων παροργίσαι παροργίσαί παροργίσματα παροργισμάτων παροργίσωσι παροργίσωσί παροργιω παροργιώ παροργιῶ παρώργισαν παρώργισάν παρώργισας παρωργίσατε παρώργισε παρώργισεν parorgio parorgiô parorgiō parorgiō̂ parorgizete parorgízete Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts