◄ 2290. thaptó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 2290: θάπτω θάπτω: 1 aorist ἔθαψα; 2 aorist passive ἐτάφην; from Homer down; the Sept. for קָבַר; to bury, inter (BB. DD. under the word ; cf. Recker, Charicles, namely, ix. Excurs., p. 390f): τινα, Matthew 8:21; Matthew 14:12; Luke 9:59; Luke 16:22; Acts 2:29; Acts 5:6, 9; 1 Corinthians 15:4. (Compare: συνθάπτω.) Forms and Transliterations εθαπτόν έθαψα εθαψαν έθαψαν ἔθαψαν εθάψατε έθαψε έθαψεν εταφη εταφή ετάφη ἐτάφη θάπτειν θάπτεται θάπτοντες θαπτόντων θάπτουσι θάπτουσιν θάπτων θαψαι θάψαι θαψαντων θαψάντων θαψατέ θάψατε θάψατέ θάψει θάψεις θάψετε θάψον θάψουσι θάψουσιν θάψω ταφείς ταφήναι ταφήσεται ταφήση ταφήσομαι ταφήσονται τέθαπται etaphe etaphē etáphe etáphē ethapsan éthapsan thapsai thápsai thapsanton thapsantōn thapsánton thapsántōn Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts