◄ 1288. diaspaó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 1288: διασπάω διασπάω: Passive (perfect infinitive διεσπάσθαι); 1 aorist διεσπασθην; to rend asunder, break asunder: τάς ἁλύσεις, Mark 5:4 (τάς νευράς, Judges 16:9); of a man, to tear in pieces: Acts 23:10 (τούς ἄνδρας κρεουργηδόν, Herodotus 3, 13). Forms and Transliterations διάσπα διασπάσει διασπασθη διασπασθή διασπασθῇ διασπάται διέσπασέ διέσπασεν διεσπασθαι διεσπάσθαι διεσπάσθησαν diaspasthe diaspasthē diaspasthêi diaspasthē̂i diespasthai diespásthai Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts