◄ 2947. kulió ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 2947: κυλίω κυλίω: (for κυλινδω more common in earlier writings), to roll; passive imperfect 3 person singular ἐκυλίετο; to be rolled, to wallow: Mark 9:20. ((Aristotle, h. a. 5, 19, 18, etc.; Dionysius Halicarnassus; the Sept.); Polybius 26, 10, 16; Aelian n. a. 7, 33; Epictetus diss. 4, 11, 29.) (Compare: ἀνακυλίω, αποκυλιω(, προσκυλίω.) Forms and Transliterations εκυλιετο εκυλίετο ἐκυλίετο εκύλισαν κυλίει κυλίεται κυλιομένη κυλίονται κυλίσατε κυλίσετε κυλισθήσεται κυλίω κυλίων ekulieto ekylieto ekylíeto Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts