◄ 2405. hierateia ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 2405: ἱερατεία ἱερατεία (WH ἱερατια; cf. Iota), ἱερατείας, ἡ (ἱερατεύω), the priesthood, the office of priest: Luke 1:9; Hebrews 7:5. (the Sept. for כְּהֻנָּה; Aristotle, pol. 7, 8; Dionysius Halicarnassus; Boeckh, Inscriptions ii., pp. 127, 23; 363, 27.) Forms and Transliterations ιερατεία ιερατείαν ἱερατείαν ιερατείας ἱερατείας ιερατειών ιερατιαν ἱερατίαν ιερατιας ἱερατίας hierateian hierateían hierateias hierateías ierateian ierateias Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts