◄ 580. apobolé ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 580: ἀποβολή ἀποβολή, ἀποβολης, ἡ, a throwing away; 1. rejection, repudiation (ἀποβάλλεσθαι to throw away from oneself, cast off, repudiate): Romans 11:15 (opposed to πρόσλημψις αὐτῶν, objec. genitive). 2. a losing, loss (from ἀποβάλλω in the sense of lose): Acts 27:22 ἀποβολή ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν no one of you shall lose his life (Winers Grammar, § 67, 1 e.). (Plato, Plutarch, others.) Forms and Transliterations απεγαλάκτισε απεγαλακτίσθη αποβολη αποβολή ἀποβολὴ απογαλακτίση απογαλακτίσης απογαλακτίσω απογεγαλακτισμένοι απογεγαλακτισμένον apobole apobolē apobolḕ Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts