◄ 1879. epanapauó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 1879: ἐπαναπαύω ἐπαναπαύω: 1. to cause to rest upon anything: the Sept. in Judges 16:26 according to manuscript Alex.; Gregory of Nyssa. 2. Middle (present ἐπαναπαύομαι); future ἐπαναπαύσομαι, and (Luke 10:6 T WH after manuscripts א B) ἐπαναπαήσομαι (see ἀναπαύω); to rest upon anything: τίνι, metaphorically, τῷ νόμῳ, to lean upon, trust to, Romans 2:17 (Micah 3:11; 1 Macc. 8:12). to settle upon, fix its abode upon; ἐπί τινα, with the included idea of antecedent motion toward (see εἰς, C. 2, p. 186a): ἡ εἰρήνη ἐπ' αὐτόν i. e. shall rest, remain, upon him or it, Luke 10:6 (τό πνεῦμα ἐπί τινα, Numbers 11:25; 2 Kings 2:15; ἐπί τίνι, Numbers 11:26 variant). Forms and Transliterations επαναπαησεται ἐπαναπαήσεται επαναπαυη επαναπαύη ἐπαναπαύῃ επαναπαύσεται επαναπέπαυται επαναστραφέν επαναστραφήσεσθε επαναστραφήσεται επαναστραφήση επαναστραφήσομαι επαναστρέφων επαναστρέψας επαναστρέψεις επαναστρέψη επανατρυγήσεις επανεπαύετο επανεπαύοντο επανεπαύσαντο επανεπαύσατο epanapaesetai epanapaēsetai epanapaḗsetai epanapaue epanapauē epanapaúei epanapaúēi Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts