◄ 2902. krateó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 2902: κρατέω κρατέω; imperfect 2 person plural ἐκρατειτε, Mark 14:49 Tr marginal reading WH marginal reading; future κρατήσω; 1 aorist ἐκράτησα; perfect infinitive κεκρατηκέναι; passive, present κρατοῦμαι; imperfect ἐκρατουμην; perfect 3 person plural κεκράτηνται; (κράτος (which see)); the Sept. chiefly for חָזַק, also for אָחַז (to seize), etc.; from Homer down; 1. to have power, be powerful; to be chief, be master of, to rule: absolutely for מָלַך, Esther 1:1; 1 Esdr. 4:38; ὁ κρατῶν, Wis. 14:19; οἱ κρατοῦντες, 2 Macc. 4:50; τίνος, to be ruler of one, Proverbs 16:32; Proverbs 17:2 (for מָשַׁל); Wis. 3:8; never so in the N. T. 2. to get possession of; i. e. a. to become master of, to obtain: τῆς προθέσεως, Acts 27:13 ((Diodorus Siculus 16, 20; others) cf. Buttmann, 161 (140); on the tense, Winers Grammar, 334 (313)). b. to take bold of: τῆς χειρός τίνος (cf. Winers Grammar, § 30, 8 d.; Buttmann, as above), Matthew 9:25; Mark 1:31; Mark 5:41; Mark 9:27 L T Tr WH; Luke 8:54; τινα τῆς χειρός, to take one by the hand, Mark 9:27 R G, cf. Matthiae, § 331; τινα, to hold one fast in order not to be sent away, Acts 3:11, cf. Meyer at the passage; τούς πόδας τίνος, to embrace one's knees, Matthew 28:9; tropically, τόν λόγον, to lay hold of mentally (cf. our 'catch at'; but others refer this example to 3 b. below), Mark 9:10 (join πρός ἑαυτούς with συζητοῦντες). c. to lay hold of, take, seize: τινα, to lay hands on one in order to get him into one's power, Matthew 14:3; Matthew 18:28; Matthew 21:46; Matthew 22:6; Matthew 26:4, 48, 50, 55, 57; Mark 3:21; Mark 6:17; Mark 12:12; Mark 14:1, 44, 46, 49, 51; Acts 24:6; Revelation 20:2; (2 Samuel 6:6; Psalm 136:9 ()); τί, Matthew 12:11. 3. to hold; i. e. a. to hold in the hand: τί ἐν τῇ δεξιά, Revelation 2:1 (τῇ ἀριστερά τόν ἄρτον, Plutarch, mor., p. 99 d.). b. to hold fast, i. e. tropically, not to discard or let go; to keep carefully and faithfully: ὁ ἔχετε, ἔχεις, Revelation 2:25; Revelation 3:11; τό ὄνομα μου, Revelation 2:13; one's authority, τήν κεφαλήν, i. e. ἐκεῖνον ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, Christ, Colossians 2:19; τήν παράδοσιν, Mark 7:3f, 8; τάς παραδόσεις, 2 Thessalonians 2:15; τήν διδαχήν, Revelation 2:14f; also with a genitive of the thing, of blessings in which different individuals are participants: τῆς ὁμολογίας, Hebrews 4:14; τῆς ἐλπίδος, Hebrews 6:18 (others refer this example to 2 above) (cf. 2 Samuel 3:6). c. to continue to hold, to retain: of death continuing to hold one, passive Acts 2:24; τάς ἁμαρτίας (opposed to ἀφίημι), to retain sins, i. e. not to remit, John 20:23; to hold in check, restrain: followed by ἵνα μή, Revelation 7:1; by τοῦ μή (Winers Grammar, 325 (305); Buttmann, § 140, 16 β.), Luke 24:16. On the construction of this verb with the genitive and accusative, cf. Matthiae, § 359f; Winers Grammar, § 30, 8 d.; Buttmann, 161 (140). Forms and Transliterations εκραταίωσεν εκράτει εκρατήθη εκράτησα εκρατησαμεν εκρατήσαμεν ἐκρατήσαμεν εκρατησαν εκράτησαν ἐκράτησαν εκράτησας εκρατησατε εκρατήσατέ ἐκρατήσατέ εκράτησε εκρατησεν εκράτησεν ἐκράτησεν εκρατουντο εκρατούντο ἐκρατοῦντο κεκρατηκεναι κεκρατηκέναι κεκρατηνται κεκράτηνται κρατει κρατεί κράτει κρατειν κρατείν κρατεῖν κρατεις κρατείς κρατεῖς κρατεισθαι κρατείσθαι κρατεῖσθαι κρατειτε κρατείτε κρατεῖτε κρατήρ κρατήρα κρατήρες κρατησαι κρατήσαι κρατῆσαι κρατησαντες κρατήσαντες κρατησας κρατήσας κρατησατε κρατήσατε κρατησει κρατήσει κρατήση κράτησον κρατήσουσι κρατήσουσιν κρατήσω κρατησωσιν κρατήσωσιν κρατητε κρατήτε κρατῆτε κρατουμενα κρατουντας κρατούντας κρατοῦντας κρατουντες κρατούντες κρατοῦντες Κρατουντος κρατούντος Κρατοῦντος κρατούντων κρατούσι κρατουσιν κρατούσιν κρατοῦσιν κρατωμεν κρατώμεν κρατῶμεν κρατων κρατών κρατῶν ekratesamen ekratēsamen ekratḗsamen ekratesan ekratēsan ekrátesan ekrátēsan ekratesate ekratēsate ekratḗsaté ekratesen ekratēsen ekrátesen ekrátēsen ekratounto ekratoûnto kekratekenai kekratekénai kekratēkenai kekratēkénai kekratentai kekratēntai kekrátentai kekrátēntai kratei krátei kratein krateîn krateis krateîs krateisthai krateîsthai krateite krateîte kratesai kratêsai kratēsai kratē̂sai kratesantes kratēsantes kratḗsantes kratesas kratēsas kratḗsas kratesate kratēsate kratḗsate kratesei kratēsei kratḗsei kratesosin kratēsōsin kratḗsosin kratḗsōsin kratete kratête kratēte kratē̂te kratomen kratômen kratōmen kratō̂men kraton kratôn kratōn kratō̂n kratountas kratoûntas kratountes kratoûntes Kratountos Kratoûntos kratousin kratoûsin Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts