◄ 4792. sugkomizó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 4792: συγκομίζω συγκομίζω: 1 aorist 3 person plural συνεκόμισαν; 1. to carry or bring together, to collect (see σύν, II. 2); to house crops, gather into granaries: Herodotus, Xenophon, Diodorus, Plutarch, others; Job 5:26. 2. to carry with others, help in carrying out, the dead to be burned or buried (Sophocles Aj. 1048; Plutarch, Sull. 38); to bury: Acts 8:2. Forms and Transliterations συγκομισθείσα συγκόπτειν συγκόψατε συγκόψεις συγκόψουσι συγκόψω σύγκρασιν σύγκριμα συγκρίματος συνεκομισαν συνεκόμισαν συνέκοψα συνέκοψαν συνέκοψε συνέκοψεν sunekomisan synekomisan synekómisan Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts