◄ 3139. marmaros ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 3139: μάρμαρος μάρμαρος, μαρμάρου, ὁ, ἡ (μαρμαίρω to sparkle, glisten); 1. a stone, rock (Homer, Euripides). 2. marble ((cf. Epistle Jer. ), Theophrastus, Strabo, others): Revelation 18:12. Forms and Transliterations μαρμαρου μαρμάρου μαρσίππιον μαρσίπποις μαρσίππον μάρσιππον μαρσίππου μαρσίππους μαρσίππω μαρσυππίου μαρυκάται marmarou marmárou Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts