◄ 4290. prothumós ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 4290: προθύμως προθύμως, adverb, from Herodotus and Aeschylus down, willingly, with alacrity: 1 Peter 5:2. Forms and Transliterations προέσθαι πρόη προήσεται προήσομαι προθυμως προθύμως πρόθυρα προθύροις πρόθυρον πρόθυρόν προθύρου προθύρω προθύρων προϊεμαι προϊη πρόωμαι prothumos prothumōs prothymos prothymōs prothýmos prothýmōs Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts