◄ 3990. pelekizó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 3990: πελεκίζω πελεκίζω: perfect passive participle πεπελεκισμενος; (πέλεκυς, an axe or two-edged hatchet); to cut off with an axe, to behead: τινα, Revelation 20:4. (Polybius, Diodorus, Strabo, Josephus, Antiquities 20, 5, 4; Plutarch, Ant. 36; (cf. Winer's Grammar, 26 (25)).) Forms and Transliterations επελιώθη πελέκει πέλεκυν πέλεκυς πελιδνοί πέλται πέλταις πέλτας πελτασταί πέλυξ πέμμα πέμματα πέμματι πεπελεκισμενων πεπελεκισμένων pepelekismenon pepelekismenōn pepelekisménon pepelekisménōn Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts