◄ 3135. margarités ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 3135: μαργαρίτης μαργαρίτης, μαργαρίτου, ὁ, a pearl: Matthew 13:45; 1 Timothy 2:9; Revelation 17:4; 18:(),; (here L T WH accent μαργαρῖται, R G Tr μαργαρῖται (cf. Tdf. Proleg., p. 101)); τούς μαργαρίτας βάλλειν ἔμπροσθεν χοίρων, a proverb, i. e. to thrust the most sacred and precious teachings of the gospel upon the most wicked and abandoned men (incompetent as they are, through their hostility to the gospel, to receive them), and thus to profane them, Matthew 7:6 (cf. Proverbs 3:15; Job 28:18f). Forms and Transliterations μαργαριται μαργαρίται μαργαρῖται μαργαριταις μαργαρίταις μαργαριτας μαργαρίτας μαργαριτη μαργαρίτῃ μαργαριτην μαργαρίτην μαργαριτου μαργαρίτου μαργαριτων μαργαριτῶν margaritai margarîtai margaritais margarítais margaritas margarítas margarite margaritē margarítei margarítēi margariten margaritēn margaríten margarítēn margariton margaritôn margaritōn margaritō̂n margaritou margarítou Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts