◄ 1277. diapleó ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 1277: διαπλέω διαπλέω: 1 aorist participle διαπλευσας; (Pliny,pernavigo), to sail across: πέλαγος (as often in Greek writings), Acts 27:5 (Winer's Grammar, § 52, 4, 8). Forms and Transliterations διαπλευσαντες διαπλεύσαντες διαπληκτιζομένους διαπνεύση διάπνευσον diapleusantes diapleúsantes Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts