◄ 4719. stachus ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 4719: στάχυς στάχυς, σταχυνος (cf. Buttmann, 14), ὁ (connected with the root, sta, ἵστημι; Curtius, p. 721), from Homer down, the Sept. for שִׁבֹּלֶת, an ear of corn (or growing grain): Matthew 12:1; Mark 2:23; Mark 4:28; Luke 6:1. Forms and Transliterations σταχυας στάχυας στάχυες σταχυι στάχυϊ σταχυν στάχυν στάχυς στάχυσι σταχύων stachuas stachui stachun stachyas stáchyas stáchyï stachyn stáchyn Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts