◄ 4979. schoinion ►
Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 4979: σχοινίον σχοινίον, σχοινιου, τό (diminutive of the noun σχοῖνος, ὁ and ἡ, a rush), from Herodotus down, properly, a cord or rope made of rushes; universally, a rope: John 2:15; Acts 27:32. Forms and Transliterations σχοινια σχοινία σχοινίοις σχοινίον σχοίνισμα σχοινίσματα σχοινίσματά σχοινίσματος σχοινισμός σχοινίω σχοινιων σχοινίων σχοίνόν σχοίνος σχοίνων schoinia schoinía schoinion schoiniōn schoiníon schoiníōn Links Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts